פאר ביטקאון, האבן עטליכע פריער דיגיטאלע געלט פראיעקטן פרובירט צו לייזן די זעלבע יסודות'דיגע פראבלעם, אבער יעדער איז דורכגעפאלן אויף זיין אייגענעם אופן. דיגי-קעש האט פאקוסירט אויף פריוואטקייט, אבער עס איז געווען אנגעוויזן אויף א צענטראלע פירמע וואס האט ארויסגעבן און געשטאנען איבער די געלט. ווען די פירמע איז צוזאמגעפאלן, איז איר דיגיטאלע געלט פארשוואונדן געווארן מיט עס. אי-גאלד האט פארבינדן דיגיטאלע באלאנסן מיט פיזישע גאלד, אבער זייער צענטראלע אפעראציע האט עס געמאכט אויסגעשטעלט צו רעגולאציעס, פארפרוירענע אקאונטס, און ענדגילטיג צו זייער פארשליסונג. בי-מאני און ענליכע קאנצעפטן זענען געווען פאר זייער צייט, מיט אויסלייגנדיג אמביציעזע געדאנקען אויף פאפיר, אבער זיי האבן קיינמאל נישט געווארן קיין אמתע סיסטעמען וואס מענטשן האבן טאקע געקענט ניצן. 

די דורכפאלן זענען נישט געווען קיין צופאל; זיי האבן אלע געצייגט די זעלבע שוואכקייטן איבער און איבער. אויב א סיסטעם האט געהאט א צענטראלן אייגנטימער, איז עס געווען אויסגעשטעלט צו דרוק אדער פארמאכונג. אויב עס איז געווען אנגעוויזן אויף צוטרוי, האט מען יענעם צוטרוי געקענט צוברעכן. אויב די כללים זענען נישט אינפארסירט געווארן דורך די סיסטעם אליין, האבן מענטשן סוף כל סוף זיי געבויגן. יעדער פראיעקט האט אדרעסירט איין פעלער בשעת עס האט איבערגעלאזט אן אנדערע קריטישע שוואכקייט. דיגיטאלע געלט האט עקזיסטירט, אבער עס האט בעיקר נאכגעמאכט די חסרונות פון די טראדיציאנעלע פינאנציעלע סיסטעם. 

וואס איז קלאר געווארן איז אז א פראקטישע אלטערנאטיוו האט געדארפט מער ווי נאר גוטע כוונות. עס האט געדארפט פונקציאנירן אן קיין צענטראלע אויטאריטעט. עס האט געדארפט אינפארסירן די לימיט און באגרעניצונג פון די געלט אן זיך פארלאזן אויף מענטשליכע צוטרוי. עס האט געדארפט פארמיידן פאלשע אקטיוויטעטן אן דארפן אויסערליכע ערלויבעניש אדער איבערזיכט. וואס איז געווען ספעציעל וויכטיג, עס האט געדארפט זיין שטארק גענוג צו איבערלעבן דורכפאלן - סיי פון פירמעס, סיי פון רעגירונגען, אדער פון צוטרוי אליין. קיינער פון די פריערדיגע פראיעקטן האבן נישט באוויזן צו דערגרייכן אלע די צילן אינאיינעם, און זיי האבן צוליב דעם שטילערהייט פארשווינדן געווארן. 

פון דער זייט האט סאטאושי נאקאמאטא באטראכט די דיגיטאלע געלט פראיעקטן. דער פסעודאנימער גרינדער, וועמענס אמת'ע אידענטיטעט בלייבט א מיסטעריע, אבער וועמענס ארבעט האט געצייגט א טיפע פארשטענדעניש פון די חסרונות וואס זענען געווען אין די פריערדיגע פרואוון פון דיגיטאלע וואלוטעס. יעדער דורכפאל האט געצייגט וואס נישט צו טוען, און יעדע שוואכקייט האט געוויזן וואס מ'דארף עלימינירן. גארנישט איז געווען געיאגט. ווען די קומענדיגע שטאפל איז ענדליך אנגעקומען, איז עס נישט געווען בלויז נאך א פרואוו; עס איז געווען א פינקטליך אויסגעארבעטע ענטפער וואס איז געקומען פון צענדליגער יארן פון צעבראכענע געלט-סיסטעמען און אומפארווירקליכטע קאנצעפטן, גרייט זיך אריינצורוקן ווען די סיסטעם איז געווען די שוואכסטע.