לאנג בעפאר ביטקאוין איז געווארן א באקאנטער נאמען, האט א לויזע גרופע פון פראגראמירער און פארשער שוין געחלומ'ט פון א נייע צוקונפט. זיי האבן זיך גערופן די "סייפערפאנקס". זיי האבן זיך צוזאמענגעקומען אויף אימעיל ליסטעס, אויסטוישנדיג געדאנקען וועגן פריוואטקייט, ענקריפשאן, און פרייהייט אין א וועלט וואס ווערט מער און מער איבערגענומען דורך דיגיטאלע טעכנאלאגיע און צענטראליזירטע קאנטראל. זייער עיקר גלויבונג איז געווען פשוט: אויב מאכט גייט אריבער אנליין, דארפן מענטשן האבן די כלים זיך צו קענען באשיצן פון סורוועילענס, סענסארשיפ, און צענטראליזירטע אויטאריטעט. געלט, האבן זיי געגלייבט, וועט זיך אויך עווענטועל דארפן טוישן.

אויף די מעילינג ליסטעס זענען ארויפגעקומען די זעלבע טעמעס נאכאמאל און נאכאמאל. ווי אזוי קען מען בויען א סיסטעם וואס איז אומאפהענגיג פון סיי וועלכע איינצלנע פירמע אדער רעגירונג? ווי אזוי קענען מענטשן אויסטוישן ווערד אן דארפן בעטן רשות? ווי אזוי קען מען פארמיידן שווינדלערייען אן באשטימען א צענטראלע אויטאריטעט? אסאך געדאנקען זענען פארגעשלאגן געווארן, און רוב זענען דורכגעפאלן. אבער די שמועסן האבן זיך קיינמאל נישט אויפגעהערט. יעדער דורכפאל האט פארבעסערט דעם פארשטאנד פון אלע וואס האבן צוגעקוקט.

אין אט די ענווייראנמענט האט סאטאשי נאקאמאטא געמאכט זיין ערשיינונג. נישט מיט קיין גרויסע צערעמאניעס אדער דעקלאראציעס, נאר מיט א שטילע מעסעדזש צו דער סייפערפאנק מעילינג ליסט, באגלייט מיט א לינק צו א קורצן פאפיר. עס האט אויסגעשמועסט א פיער-צו-פיער עלעקטראנישע קעש סיסטעם וואס ארבעט אן זיך פארלאזן אויף צוטרוי, בענק, אדער צענטראלע סערווערס. כאטש די קאנצעפטן און געדאנקען זענען נישט געווען אינגאנצן ניי, איז זייער קאמבינאציע יא געווען. עס איז געווען קלאר אז דאס איז נישט געווען קיין געאיילטע ארבעט; עס האט אויסגעקוקט ווי עפעס וואס איז אדורכגעטראכט געווארן פאר יארן.

סאטאשי האט נישט געארבעט אליין אין די עפענטליכקייט. פון אנהויב האט ער קאמיוניקירט מיט דעוועלאפערס ווי האל פיני, וואס האט געהאלפן טעסטן און פארבעסערן די ערשטע ווערסיעס פון די סאפטוועיר. עס איז נישט געווען קיין גרויסע ארויסשטעל אדער מארקעטינג קאמפיין - בלויז קאוד, אימעילס, און קליינע גרופעס פון מענטשן וואס האבן געלאפן די סאפטוועיר צו באשטעטיגן אז עס ארבעט. ביסלעכווייז, בלאק ביי בלאק, האט די סיסטעם געוויזן אז עס איז א מעגליכקייט.

אין אנהויב האט עס כמעט נישט באקומען קיין אויפמערקזאמקייט. עס איז געווען ווערדלאז, אן קיין שרייענדע העדליינס אדער מאמענטום. עס איז געווען בלויז א קליינע נעטווארק פון מענטשן וועלכע האבן געגראבן פאר קאוינס וואס, אין יענע צייט, האבן אויסגעזען ווערטלאז. אבער, א וויכטיגע ענדערונג האט פאסירט. צום ערשטן מאל אין היסטאריע, האט דיגיטאלע געלט עקזיסטירט וואס איז נישט געווען קאנטראלירט דורך קיין שום איינצלנע ענטיטי. קיין קארפארעישאן האט עס נישט געקענט פארמאכן, און קיין רעגירונג האט עס נישט געקענט צורירן. עס איז געלאפן ווייל מענטשן האבן עס געלאפן.

די סייפערפאנקס האבן געחלומ'ט פון דעם מאמענט פאר צענדליגער יארן: א סארט געלט וואס פארלאנגט נישט קיין צוטרוי, וואס מען קען נישט דרוקן דורכאויס א קריזיס, און וואס קימערט זיך נישט מיט ווער דו ביסט אדער וואו דו וואוינסט. ביטקאוין איז נישט געווען פערפעקט און נישט פארענדיגט, אבער עס איז געווען א מציאות. און איינמאל עס איז אריינגעקומען אין עקזיסטענץ, האט מען עס נישט געקענט צוריקדרייען.